Kalendarium
wydarzeń życia Bronisława Piłsudskiego

1866
2 listopadaw Zułowie, powiat Święciany, 60 km na północny wschód od Wilna, w rodzinie Józefa Wincentego Piotra i Marii z Billewiczów urodził się Bronisław Piotr Piłsudski

1874
lipiec Pożar majątku rodzinnego i przeprowadzka do Wilna

1877
wrzesień Wpis do rosyjskiego gimnazjum w Wilnie

1882
Bronisław wraz z bratem Józefem organizują samokształceniowe kółko uczniowskie Spójnia. Pierwsze kontakty z myślą socjalistyczną.

1883
Bronisław nie uzyskuje promocji do VII klasy. Choroba matki.

1884
1 września Śmierć matki.

1885
wrzesień Bronisław kończy VII klasę i nie kończąc gimnazjum przenosi się do St. Petersburga

1886
Matura w St. Petersburgu i wpis na Wydział Prawa tamtejszego uniwersytetu
We wsi Rykowskoje, w północnej części wyspy Sachalin - miejscu przyszłego zesłania Bronisława, z inicjatywy miejscowego lekarza powstaje stacja meteorologiczna

1887
pierwsza połowa lutego w trakcie przedłużającej się świąteczno - noworocznej wizyty w Wilnie Bronisław zostaje poproszony (prawdopodobnie przez Józefa Łukaszewicza) o pomoc w skompletowaniu materiałów mających służyć zamachowcom Frakcji Terrorystycznej Partii Narodnaja wola do przygotowania ładunku wybuchowego i wręcza je 12 lutego Michaiłowi Nikityczowi Kanczerowi, który przyjechał po nie z St. Petersburga. Bronisław pożycza Kanczerowi 40 rubli, daje mu nocleg i następnego dnia wyjeżdża do St. Petersburga, pozostawiając Kanczera pod opieką brata Józefa, który służy terroryście jako przewodnik po Wilnie.
13 marca w godzinach rannych, w szóstą rocznicę zamordowania cara Aleksandra II patrol policyjny aresztuje w St. Petersburgu 6 młodych zamachowców mających przy sobie ładunki wybuchowe. Wśród aresztowanych jest Michaił N. Kanczer, który podczas przesłuchania ujawnia carskim władzom znane mu nazwiska spiskowców i osób związanych ze spiskiem, w tym nazwiska braci Piłsudskich.
14 marca Bronisław zostaje aresztowany w swoim petersburskim mieszkaniu
27 kwiecień oraz 1 maja podczas dwóch sesji specjalnego sądu zwołanego w Senacie spośród 15 oskarżonych pięciu otrzymuje wyrok śmierci (w tym Aleksander Uljanow – brat Włodzimierza) , dwóch – dożywocie (Łukaszewicz i Noworusskij) zaś pozostałych ośmiu (w tym Bronisław i wtedy jeszcze nieujawniony jako zdrajca Kanczer) – zesłanie na katorgę na okres od 2 do 20 lat.. W grupie tej Bronisław otrzymał wyrok 15 lat katorgi na Sachalinie.
Niezależnie od wyroku sądu specjalnego, w trybie administracyjnym skazanych zostało na zsyłkę 50 osób – w tym Józef Piłsudski na 3 lata.
20 maja w twierdzy Schlisselburskiej wykonano wyroki śmierci na 5 terrorystach
8 czerwca  Wyjazd z Odessy wraz z grupą 525 zesłańców na parowcu Niżnyj Nowgorod na Sachalin poprzez Suez, Ocean Indyjski i Morze Japońskie,
3 sierpień wraz z grupą około 200 zesłańców zostaje wysadzony na Przyczółku Aleksandrowskim, na zachodnim brzegu północnego Sachalinu, około 60 km od wsi Rykowskoje w Okręgu Tymowskim – docelowego miejsca zesłania.
 
 

Przyczółek Aleksandrowski 
Zdjęcie archiwalne ze zbiorów Sachalińskiego Okręgowego Muzeum Krajoznawczego
Wieś Rykowskoje
Zdjęcie archiwalne ze zbiorów Sachalińskiego Okręgowego Muzeum Krajoznawczego

4 sierpień Odesłany do pracy w więzieniu we wsi Rykowskoje (karczowanie lasu). Później pracuje jako oborowy, wreszcie jako cieśla przy budowie cerkwi.
 
 
Cerkiew na Przyczółku Aleksandrowskim
Zdjęcie archiwalne ze zbiorów Sachalińskiego Okręgowego Muzeum Krajoznawczego
Cerkiew we wsi Rykowskoje
Zdjęcie archiwalne ze zbiorów Sachalińskiego Okręgowego Muzeum Krajoznawczego

1888
Rozpoczyna uczenie dzieci. Liczba jego uczniów waha się od trzech do ośmiu

1889
styczeń przydzielony do pracy w oborze przy więzieniu
luty - maj W związku z brakiem wykształconych ludzi w administracji państwowej zostaje zwolniony z prac fizycznych i przeniesiony do pracy w kancelarii Zarządu Policji Okręgu Tymowskiego. Zamieszkuje wspólne pomieszczenie z Iwanem Pawłowiczem Juwaczewem. (pseudonim literacki Mirolubow), późniejszym autorem książki Osiem lat na na Sachalinie. Narastające kontakty z miejscową ludnością – Giliakami (obecna nazwa: Niwchowie).

1891
styczeń Bronisław Piłsudski poznaje znanego już wówczas etnografa Lwa Jakowlewicza Sternberga, zesłanego na Sachalin w 1889 roku.
1 maja Rozpoczyna pisać swój sachaliński dzienniczek (zapisy są kontynuowane do 20 marca 1892 r.)

1892
koniec maja – 1 września. Brutalne obchodzenie się nadzorców z katorżnikami zatrudnionymi przy budowie drogi z Okręgu Tymowskiego na południe Sachalinu (Tajga Onorska) staje się przyczyną śmierci, lub zaginięcia około 100 zesłańców. Bronisław Piłsudski wraz z Mikołajem Perłaszkiewiczem stają się głównymi dostarczycielami informacji o zbrodni, której ujawnienie w prasie doprowadziło do wszczęcia oficjalnego śledztwa. W dokumentach kancelarii naczelnika Okręgu Tymowskiego Piłsudski i Perłaszkiewicz wymienieni są jako “państwowi przestępcy” prowadzący na własną rękę bezprawne śledztwo poza nurtem dochodzeń śledczego Klimowa. Władze poczyniły próby zatuszowania całej sprawy.

1893
Prawdopodobny rok rozpoczęcia pierwszych systematycznych prac nad słownikiem, tradycją i kulturą Niwchów.

1894
Na polecenie władz Piłsudski rozpoczyna systematyczne obserwacje meteorologiczne we wsi Rykowo i podejmuje się badań botanicznych dla nowo powstałego muzeum w Chabarowsku
Administracja Sachalinu podejmuje decyzję o powołaniu muzeum

1896
14 maja Na mocy amnestii ogłoszonej po śmierci cara Aleksandra III Bronisławowi Piłsudskiemu zamieniono karę 15 lat katorgi na 10 lat
Pierwsza publikowana praca Bronisława Piłsudskiego: Raporty z obserwacji pogody we wsi Rykowskoje
Działalność Piłsudskiego na rzecz oświaty ludowej. Zezwolenie władz na prowadzenie publicznych odczytów. Publiczne czytanie dzieł klasycznej literatury rosyjskiej. Pierwsze multimedia na Sachalinie: wykłady z historii ilustrowane “mglistymi obrazami” wyświetlanymi przy pomocy projektora.
Piłsudski zostaje wysłany na południe Sachalinu celem zorganizowania i wyposażenia stacji meteorologicznej na Przyczółku Korsakowskim i na wsi Gałkino – Wraskoje (obecnie Dolinsk) oraz uzupełnienia wcześniejszych zbiorów etnograficznych o materiały dotyczące Ajnów. Pierwsze spotkania z Ajnami.
6 grudnia Decyzją generała – gubernatora Merkazina na Przyczółku Aleksandrowskim zostaje otwarte muzeum, Potomnym ku głębokim przemyśleniom akt erekcyjny upamiętnia niesłychany fakt: wśród osób zasłużonych dla sprawy powołania muzeum wymienia dwóch “państwowych przestępców”: Piłsudskiego i Sternberga. To im niemal w całości muzeum zawdzięczało zebranie i opracowanie pierwszego zbioru etnograficznego w liczbie przekraczającej 1000 przedmiotów.
 
 

Otwarcie sachalińskiego muzeum
Zdjęcie archiwalne ze zbiorów Sachalińskiego Okręgowego Muzeum Krajoznawczego
Muzeum sachalińskie
Zdjęcie archiwalne ze zbiorów Sachalińskiego Okręgowego Muzeum Krajoznawczego

1897
16 lutego  Bronisław Piłsudski otrzymuje zamianę kary wykonywania katorżniczych robót na bezterminowe osiedlenie z pozbawieniem środków utrzymania
30 kwietnia z powodu braku pracy zarobkowej prosi o zezwolenie na wyjazd do Annieńskich Mineralnych Wód (koło Nikolska n. Amurem)
23 maja Towarzystwo Badań Regionu Amurskiego zwraca się z prośbą do władz o wyrażenie zgody na przeniesienie Piłsudskiego do Władywostoku, do pracy na stanowisku kierownika biblioteki w muzeum Towarzystwa
10 września  odmowa z powodu nieukończenia okresu zesłańca - osiedleńca

1898
23 maja Towarzystwo Badań Regionu Amurskiego powtórnie występuje z prośbą o wyrażenie zgody na przeniesienie Piłsudskiego do Władywostoku
28 listopada Przyamurski generał - gubernator zezwolił na przeniesienie go do Władywostoku

1899
15 marca przybycie Piłsudskiego do Władywostoku
Przygotowuje wybór eksponatów na Międzynarodową Wystawę Etnograficzną w Paryżu w 1900 r.

1900
Ekspozycja Towarzystwa Badań Regionu Amurskiego na Wystawie Paryskiej spotyka się z wielkim uznaniem zwiedzających, zostaje nagrodzona srebrnym medalem i na miejscu sprzedana.
Piłsudski zajmuje się opracowaniem materiałów zebranych na Sachalinie, studiuje literaturę naukową, pełni obowiązki sekretarza Oddziału Władywostockiego Imperialnego Towarzystwa Geograficznego, wygłasza prelekcje, pracuje w komitecie statystycznym, współredaguje pierwszy dalekowschodni dwutygodnik statystyczny, zajmuje się redagowaniem lokalnej gazety.

1901
Otrzymuje wstępną propozycję Imperatorskiej Akademii Nauk wyjazdu na delegację na Sachalin, celem uzupełnienia materiałów etnograficznych wśród Ajnów i Oroków.
5 maja prosi o przeniesienie do Błagowieszczeńska z powodu nieodpowiedniego dla niego klimatu we Władywostoku
28 maja Towarzystwo Badań Regionu Amurskiego zawiadomiło wojennego gubernatora o przyjęciu rezygnacji z pracy w muzeum
18 październik wojenny gubernatora zezwolił na przeniesienie do Błagowieszczeńska
25 październik Piłsudski złożył podanie o przepisanie go z kategorii zesłańca - osiedleńca do stanu chłopskiego z powodu zakończenia okresu zesłania

1902
maj pełni służbę w Przymorskim Urzędzie Obwodowym
15 maja telegram od wiceprezydenta Akademii Nauk z prośbą o oddelegowanie B. Piłsudskiego na Południowy Sachalin w celu zebrania kolekcji etnograficznych
31 maja zezwolenie generał - gubernatora na wyjazd na Sachalin
5 czerwca Piłsudski złożył prośbę o zezwolenie na podróż do Chabarowska razem z baronem Bugsgwedenem - sekretarzem Towarzystwa Opieki nad rodzinami zesłańców, dla rozpatrzenia zagadnienia wychowania dzieci na Sachalinie
7 - 11 czerwca pobyt BronisławaPiłsudskiego w Chabarowsku
8 lipca Wyjeżdża z Władywostoku na parostatku Zea na Sachalin zabierając ze sobą edisonowski fonograf i wałki woskowe
8 październik Bronisławowi Piłsudskiemu przywrócono częściowo prawa obywatelskie przypisując go do stanu chłopskiego
koniec roku Piłsudski osiada w wiosce Ai na wschodnim wybrzeżu Sachalinu w domu ajnuskiego wodza Ai Kimura Bafunke . Tu poznaje i zakochuje się w pięknej bratanicy/siostrzenicy gospodarza, Chuhsamma. Pierwsza próba zorganizowania szkoły dla Ajnów.

1903
Rosyjskie Towarzystwo Geograficzne przyznaje Piłsudskiemu mały srebrny medal za trudy poniesione dla dobra nauki
Piłsudski organizuje pierwsze szkółki dla Ajnów
Chuhsamma rodzi mu syna Sukezō
29 maja Rosyjskie Towarzystwo Geograficzne zwraca się z prośbą do generał - gubernatora o zezwolenie na wyjazd B. Piłsudskiego  wraz z W. Sieroszewskim na 4 miesiące na wyspę Jesso (dawna nazwa Hokkaido)
11 czerwca zezwolenie ministra spraw wewnętrznych  na delegowanie go na wyspę Jesso
lipiec – wrzesień przy wsparciu Rosyjskiego Towarzystwa Geograficznego Piłsudski dołącza się do ekspedycji Wacława Sieroszewskiego na Hokkaido.
24 września powrót na Sachalin. Piłsudski poznaje wojennego gubernatora wyspy – Lapunowa, który prosi go o przygotowanie dla rosyjskiej administracji dokumentów na temat rdzennej ludności Sachalinu

1904
luty wybuch wojny rosyjsko - japońskiej
Piłsudski zbiera kompletne statystyczne dane o Ajnach sachalińskich dotyczące lokalizacji osiedli, liczebności ludności, stanu rodzinnego, liczby urodzeń i zgonów oraz liczby kalek nie nadających się do prac.

1905
11 czerwca Piłsudski opuszcza Sachalin na pokładzie statku Władywostok, Trasa wiedzie przez Nikołąjewsk, Maryinsk, Chabarowsk do Władywostoku. Zajmuje się badaniem Olczów (ludu tunguskiego) w rejonie dolnego Amuru.
wczesna jesień ponowny pobyt na południowym Sachalinie. Mając zgodę na wyjazd do ojczyzny, Piłsudski czyni starania o zabranie ze sobą rodziny, ale Bafunke stanowczo się temu przeciwstawia. Oprócz syna Piłsudski ma już córkę Kyō, której już nie będzie miał okazji zobaczyć na własne oczy.
październik wyjazd do Japonii (Kobe) gdzie wspomaga naturalizowanego w Królestwie Hawajów rosyjskiego zbiega – dziennikarza Nikołaja Russela (prawdziwe nazwisko: Sudziłowski) organizującego w Japonii anty-carską opozycję wśród rosyjskich jeńców wojennych. Stamtąd ponownie wjeżdża na południowy Sachalin.
listopad przyjazd do Władywostoku, a w końcu miesiąca ponowny wyjazd do Japonii

1906
późny styczeń Piłsudski przyjeżdża do Tokio i zajmuje się promocją czasopisma Wolja wydawanego przez Russela w Nagasaki. W tym samym czasie nawiązuje kontakty z Shimei Futabatei, znanym japońskim dziennikarzem i tłumaczem literatury rosyjskiej. Obydwaj działacze zakładają wkrótce Towarzystwo Japońsko – Polskie stawiające sobie za cel wzajemną promocję literatur narodowych. Pierwsze tłumaczenia zostały wykonane po przyjeździe Bronisława Piłsudskiego do Krakowa
6 lutegoPiłsudski ma wystąpienie (po rosyjsku, z tłumaczem) na spotkaniu z japońskimi socjalistami witającymi wracającego do kraju towarzysza , Sen Katayamę.
25 lutego Piłsudski uczestniczy we wspólnym obiedzie z japońskimi socjalistami i pozuje do wspólnego zdjęcia. Z jednym z uczestników tych spotkań – Sanshir Ishikawą - Piłsudski spotka się ponownie po ośmiu latach w Brukseli.
10 marca spotkanie z chińskim rewolucjonistą Song Jiao-ren. Później odwiedziny chińskiej grupy rewolucyjnej “Minpōsha”, kierowanej przez Sun Yat-sena, zakończone wspólnym zdjźciem.
Futabatei poznaje Piłsudskiego z Gennosuke Yokoyamą – dziennikarzem i specjalistą od problematyki niższych klas. Wiadomości uzyskane od Piłsudskiego posłużyły Yokoyamie do napisania dwóch biografii
Kontakt z japońską organizacją prawicową Kokurykai.
Kontakty z japońskimi antropologami uwieńczone tłumaczeniem na japoński dwóch prac Piłsudskiego.
lipiecPiłsudski udaje się do Nagasaki i bezpośrednio pomaga Russelowi w jego działalności
30 lipca Wsiada na statek i odpywa przez Kobe do Yokohamy.
5 sierpnia Na amerykańskim statku “Dakota” opuszcza Japonię
wrzesieńpodróż przez Stany Zjednoczone Am. Pn.: Seattle, Chicago do Nowego Yorku. W czasie przejazdu przez USA Bronisławowi Piłsudskiemu ginie paszport.
( ? wczesna jesień ?) pośrednie etapy podróży do ojczyzny: Londyn, Paryż
listopaddaty listów Bronisława z krakowskim adresem zwrotnym wskazującym na ul. Topolową 16 (miejsce zamieszkania brata Józefa i jego rodziny)

1907
czerwiec ? kilkutygodniowy wyjazd do Karlovych Varów /Karlsbadu dla podreperowania zdrowia
sierpień krótki pobyt w Krakowie i wyjazd do Zakopanego. Pobyt w bursie Bratniej Pomocy a następnie przeprowadzka do domu brata na skraju Poronina.
listopad ponowna przeprowadzka w granicach Zakopanego. Tym razem Piłsudski osiada w pensjonacie na Krupówkach, pod numerem 78. Tu prawdopodobnie dołącza do niego Maria Żarnowska, sympatia Bronisława z czasów młodości, aktualnie żona carskiego urzędnika. Wbrew prawu i powszechnie uznanym normom moralnym publicznie określają się jako małżeństwo.

1908
marzec Przebywają we Lwowie, przy ul. Tureckiej 3. Piłsudski sprzedaje osiem cylindrów fonograficznych z kolekcji ajnuskiej i kilka fotografii.
Choroba Marii Żarnowskiej. Diagnoza wskazuje na raka gardła. Lekarze zalecają niezwłoczną operację. Rodzina Marii znajduje chirurgów w St. Petersburgu, którzy godzą się przeprowadzić operację.

1909
maj dziesięcioosobowy zespół chirurgów przeprowadza operację usunięcia nowotworu.
Przerzuty nowotworu zapowiadają rychły koniec deklarowanej publicznie wspólnoty Piłsudskiego i Żarnowskiej. Rodzina Żarnowskiej obwinia Piłsudskiego o jej moralny i materialny upadek
Żarnowska pozostaje pod opieką rodziny, a Piłsudski – który z braku paszportu nie mógł jej towarzyszyć – decyduje się opuścić Lwów.
lato Piłsudski przenosi się do Limanowej, cały czas korespondując z Marią Żarnowską
sierpień Wyjazd do Francji
wrzesień Piłsudski przenosi się do Paryża. Pracując w charakterze korespondenta Kuriera Lwowskiego nawiązuje szerokie kontakty z Polonią, w tym z Władysławem Mickiewiczem (synem poety), Marią Skłodowską –Curie i historykiem St. Szpotańskim. Wstępuje do Towarzystwa Polsko – Tureckiego oraz do Francuskiego Towarzystwa Geograficznego.

1910
luty Piłsudski robi szybki wypad do Krakowa i wracając przez Wiedeń przywozi ze sobą Marię Żarnowską
koniec kwietnia postępująca choroba Marii, która już nie wstaje z łóżka. Niejasne okoliczności rozłąki Marii i Bronisława. Przestają nazywać siebie mężem i żoną. Prawdopodobnie Maria zostaje zabrana do St. Petersburga przez jej męża, który zachęcony telegramem przyjechał po nią do Paryża.
początek czerwca wyjazd do Londynu na wystawę japońską. Gościnne zatrzymanie się w mieszkaniu rodziny Wojniczów przy St. Peter Sq. 37
Po jakimś czasie Piłsudski przenosi się do gospody przy Shepherd Bush Green 45, gdzie mieszkała liczna grupa japońskich uczestników wystawy. Wkrótce potem w tym samym miejscu zatrzymuje się Stefan Żeromski z rodziną. Dzięki promocji Wojniczów Piłsudskiemu udało się sprzedać kilka przedmiotów ze swoich ajneńskich zbiorów

1911
koniec stycznia Bronisław Piłsudski wraca do Krakowa i zamieszkuje w mieszkaniu przebywającego we Włoszech brata, przy ul. Szlak 25
kwiecień odwiedziny byłego sachalińskiego zesłańca E. Płosskiego w Limanowej
maj powrót do Krakowa, Bronisław Piłsudski zatrzymuje się przy ul Stachowskiego 12. Prawdopodobnie tam kończy pisać swoją książkę Materials for the Study of the Ainu Language and Folklore
12 maja śmierć Marii Żarnowskiej
lato wyjazd do Kuźnic.
25 listopada z inicjatywy Bronisława Piłsudskiego powołana zostaje Sekcja Ludoznawcza Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego (SL PTT). Piłsudski zostaje wybrany jej pierwszym przewodniczącym.

1912
koniec maja Bronisław Piłsudski przenosi się na Bystre do domu Dr Korniłłowicza, przyjaciela i aktywnego członka SL PTT
październik wyjeżdża do Pragi i zapoznaje się z wystawą techniczną muzeum na Winogradach. Po drodze prawdopodobnie odwiedza Słowackie Muzeum w Martinie.
grudzień przejazdem gości w Krakowie i Zakopanem

1913
początek roku przybywa w Neuchatel w Szwajcarii, gdzie rejestruje się jako słuchacz na miejscowym uniwersytecie
początek maja wyjazd do Paryża
25 czerwca data listu skierowanego do PTT i po raz pierwszy sygnowanego Ginet – Piłsudski
10 lipca wyjazd z Paryża do Brukseli
3 sierpnia wmurowanie kamienia węgielnego pod budynek Muzeum Tatrzańskiego w Zakopanem pod nieobecność Bronisława Piłsudskiego
październik Piłsudski wraca do Zakopanego i ponownie zatrzymuje się na Bystrem u Korniłłowiczów.

1914
marzec przeprowadzka do Krakowa. Polska Akademia Umiejętności powołuje Sekcję Etnograficzną Komisji Antropologicznej, która wybiera Bronisława Piłsudskiego na swego etatowego sekretarza.
Kilkakrotne wizyty w Zakopanem pozwalają mu na zakończenie redakcji pierwszego numeru Rocznika Podhalańskiego. Niestety, numer ten ukaże się drukiem dopiero w 1921 roku, już po tragicznej śmierci Bronisława Piłsudskiego.
3 czerwca wizyta u profesora Benedykta Dybowskiego we Lwowie
5 sierpnia Oficjalny początek I Wojny Światowej. Austria podaje do publicznej wiadomości, że znalazła się w stanie wojny z Rosją.
początek grudnia Piłsudski wyjeżdża do Wiednia, zamieszkuje przy Schindlergasse 44..

1915
31 marca Otrzymuje paszport austriacki
kwiecień wyjeżdża do Lozanny celem zapoczątkowania koordynacji prac prowadzonych nad polską encyklopedią w Wiedniu, Lozannie i Warszawie.
wrzesień wyjeżdża do Zurichu celem wsparcia profesora Gabriela Narutowicza
Wizyta w Muzeum Polskim w Rapperswillu.
12 grudnia we Fryburgu powstaje Comité général de secours pour les victimes de la guerre en Lithuanie, a Piłsudski zostaje wybrany jego prezesem

1916
Liczne podróże po Szwajcarii: Lozanna, Vevey, Zurich, Genewa, Fryburg, Rapperswill. Prace redakcyjne nad Encyclopédie Polonaise.

1917
luty  w Lozannie i Genewie Bronisław Piłsudski wygłasza odczyt Polacy w Syberii
15 sierpnia w Lozannie pod przewodnictwem Romana Dmowskiego powstaje Komitet Narodowy Polski (KNP). Bronisław Piłsudski dołącza do grona zwolenników głównego adwersarza swojego brata.
połowa listopada Bronisław Piłsudski przyjeżdża do Paryża i zamieszkuje w oficjalnej rezydencji KNP przy Avenue Kléber 11 bis.

1918
wczesna wiosna wyjeżdża do Le Puy
17 maja prawdopodobna data śmierci Bronisława Piłsudskiego wskutek utonięcia w Sekwanie
21 maja notatka prasowa o znalezieniu ciała niezidentyfikowanego topielca bez dokumentów w pobliżu mostu Mirabeau
25 maja data badania lekarskiego przeprowadzonego na zlecenie prefektury policji (Dr Socquet). Raport z obdukcji umieszczony jest pod numerem porządkowym 598 strony 101 zeszytu majowego archiwum policji paryskiej z roku 1918.